YILAN - KAFALI
(Ophicephalus striatus)

«Yılan kafalı» bazen bıçakla avlanır. Bulundukları sığ gölün veya bataklığın suyu kurak mevsimde buharlaşınca, bu balıklar, çamura gömülerek yağmurların başlamasını beklemektedirler. Siyam'lı balıkçılar da sertleşmiş çamurları bıçaklarıyle tabaka tabaka keserek yılan-kafalılar'ı aramaktadırlar.
Çin ile Filipinler, Hindistan ve Seylân arasındaki geniş alanda yaşayan yılan - kafalılar, Doğunun en makbul balıklan arasında yer alırlar. Dayanıklılıkları ve suyun dışında yaşama kabiliyetleri sebebiyle çok kere sepetler içinde pazara getirilirler. Bu balıklar, yiyeceklerin soğutulmasının hemen hemen bilinmediği bu ülkelerde tabiatın insanlığa bir armağanıdır. 75 santim ve bazen de 90 santim uzunluğunda olabildiklerine göre, etleri az da değildir.
Yılan-kafalı kudretli senesiyle balıklara, kurbağalara, yılanlara ve böceklere saldırır. Yerde ilerlerken tıknaz, fakat uzun vücudunu yılan gibi kıvırır. Yılan kafalılar, derilerinin ve solungaç oyuklarının üzerindeki odacıklarm nemli tutulması şartıyle, vücutlarında depo edilmiş yağın miktarına göre, suyun dışında aylarca yaşayabilirler.
Yılan - kaf alı'nın yumurtaları suyun yüzeyinde yüzer. Üç gün sonra dünya yüzüne çıkan yavrulara baba bekçilik eder.
Yılan - kafalılar yiyecek kaynağı olarak önem taşımakta iseler de, bazı yerlerde başka balıklara zarar verirler. Bir suya yerleşince oradaki bütün balıkları öldürür, sonra da aynı katliamı tekrarlamak üzere başka bir suya geçerler. Hindistan'da balık yetiştiricileri, serseri yılan - kafalıların içine girmemesi için balık havuzlarını çitlerle  çevirirler.