Yarasalar Ve Folklor

Avrupa folklorunda yarasaların önemli bir yeri vardır.Eskilerden bazıları yarasaların bir vakitler bir
nevi kuş olduğuna inanırlardı. Hallerinden memnun olmayan bu yaratıklar kutsal yerlere akm ederek insana benzemeleri için Tanrı'ya dua ederlerdi. Sonunda, biraz değişmeye uğradılar. Yüzleri insan yüzüne benzedi, fakat vücutları kuşlarınki gibi kaldı. Bundan ötürü gün ışığında kuşlarla karşılaşmaktan utanan yarasalar, yalnız geceleri meydana çıkarlar. Fakat gündüzleri hâlâ tapmak ve kilise gibi kutsal yerlerde toplaşarak tekrar eski kuş hallerine dönmek için birlikte dua ederler.
Finler'in arasında da, insan ruhunun uyku sırasında yarasa şeklîne girdiği, bundan dolayı da gündüzleri yarasaya raslanmadığı inanışını görüyoruz. Bir insanın etrafında uçan yarasanın, sevilen birinin ruhu olduğuna da inanırlar. Bir başka inanışa göre, insan ölünce ruhu kuş şekline girer ve göğe uçar, fakat o kimse kaza, intihar, yahut cinayet sonucunda ölmüşse, ruhu yarasa olur ve Tanrı uygun gördüğü sürece yeryüzünde kalır. Orta Amerika'nın eski Mayaları bir yarasa tanrıya tapmırlardı. Meksika'da «Tzinacent Lan» yani Yarasa Şehri adında bir şehir bile vardı.