BAŞKA İLGİNÇ KEDİLER

Uzun bacaklı kedi: Serval Felis (Leptailurus serval), Büyük Sahra' nm güneyinde kalan hemen bütün Afrika bölgelerinde bulunur. Siyah beneklerle süslü altın sarısı renginde kürkü olan 17 kiloluk güzel bir hayvandır. Uzun bacakları, yerde koşmak zorunda olan bir hayvan için güzel bir çevreye uyuş örneğidir. Bu kedi su tavuklanyla ada tavşanlarının bol olduğu sazlı göl ve akarsu kıyılarında görülür.«İri benekli serval» ve «ufak benekli serval» olmak üzere belirli iki türü vardır.

Meyva yiyen kedi: Kediler genellikle avcı ve etobur tanınırlar, fakat bu genel kaidenin dışında kalan kediler de vardır. Meselâ tropikal Doğu Asya'nın «yassı kafalı kedi» si (Felis (İctailurus) planiceps), bol sulu meyvaları yemeyi, fare ve sıçan avına çıkmaya tercih eder. (Kalahari Çölünde arslanların da olgun karpuzları yedikleri görülürse de, bu işi, karınlarım doyurmaktan çok, susuzluklarını gidermek için yaparlar.)

Balığa çıkan kedi: Kediler genellikle sudan hoşlanmazlar, hatta ayaklarının ıslanmasına dahi fena halde sinirlenirler. Kedi ailesinde banyo yapmak görülmemiş bir olaydır. Öyle iken Hindistan'ın tropikal bölgeleri ile Malaya arasındaki kesimde   akarsu  kıyılarından   ayrılmayan bir kedi yaşamaktadır.
«Balıkçı kedi» (Felis (Zibethailurus) viverrina), geleneksel avcılığa yüz çevirerek, balıkçılığa başlamıştır. Bütün kediler gibi ıslanmayı sevmediği için suya girmez. Fakat suya hâkim kaya çıkıntılarının üzerinden uzanır ve tehlikeden habersiz olarak aşağıdan geçen bir balığı bir pençe vuruşuyla yukarıya çeker. 75 santim uzunluğundaki bu kısa bacaklı, gürbüz ve benekli kedi, tatlı su yumuşakçalarını da yer. Balıkçılıkla karnını duyuramadığı hallerde hayvan ve kuş öldürmeye girişir, hatta köpekleri ve küçük çocukları da kaçırdığı duyulmuştur.

Hareli kedi: «Hareli kedi» nin (Felis (Pardofelis) marmorata) nefis uzun kuyruğu, bu güzel hayvanın yüksek ağaçların üzerinde yaşadığını gösterir. Kürkünü süsleyen düzensiz aralıklı siyah lekeler karanlık ormanlarda göze çarpmamasını sağlar. Hareli kedi batıda Himala-yalarla doğuda Borneo adasının arasındaki sık balta girmemiş ormanlarda dolaşır. Doğuda kürkü nefis bir maun renginde olduğundan oralarda »doru kedi» olarak anılır.

Altın kedi: Güney Doğu Asya'nın Tibet'le Malaya arasındaki kayalık bölgeleri, orta irilikteki kedilerin en büyüklerinden ve en güzellerinden biri olan «altın kedi» nin (Felis (Pro-felis) temminckii) yurdudur. Bu hayvanın parlak kızıl kahverengi kürkü,    yurdunun    kayaları    arasında
göze çarpmamasını sağlar. Altın kedi, ona «sarı leopar» diyerek eczanelerde kemiklerine büyük paralar ödeyen Çinliler için önemli bir hayvandır. Akraba bir tür de Batı Afrika'nın  ormanlarında  dolaşır.

Çin'in para kedisi: Bilginlerin arasında «Asya leopar kedisi» (Felis (Prionailurus) bengalensis) adıyla daha iyi tanınan bu hayvanın «para kedisi» adı, Çin parasını andıran sayısız beneklerinden ileri gelmektedir.

Pas benekli kedi: (Felis rubigino-sus). Güney Hindistan'ın bu kedisi, yol yol dizilmiş pas renkli benekleri sayesinde yüksek otların arasında hiç görünmeden dolaşır.

Çöl kedisi: Sayısız "kemirici, geceleri Batı Hindistan ile Kuzey Afrika arasındaki çöllerde buralara serpilmiş tek tük otlar ve tohumlarla beslenmeye çıkar. Ufak siyah lekelerle beneklenmiş kum renginde bir kürkü olan ev kedisi iriliğindeki «çöl kedisi» (Felis constantina), bunların nüfusunun fazlalaşmamasını   sağlar.

Kayalarda yaşayan kedi: «Manul» veya «Pallas kedisi» veya öbür adıyla «bozkır kedisi» (Felis (Octolobus) manul) Tibet'in yüksek dağları ile kuzeyde Sibirya arasında yiaşayan küçük bir benekli kedidir. Yüzünün epey yukarısındaki gözleri ile normalden hayli aşağıdaki kulakları çehresine yırtıcı bir görüntü verir. Halbuki  gözlerinin  mevkii,  kafasını
fazla meydana çıkarmadan, kaya kenarlarından avını gözetleyebilmesini sağlar.