İbeks neye benzer:

İbeks tipik sakallı keçidir. 147-148 santim uzunluğunda olabilen muazzam boynuzları başının tepesinden birbirine yakın olarak çıkar ve pâlamnki gibi düzgün ve enli bir kavisle arkaya döner. Gerçek İbekslerde boynuzların önü oluk oluktur. Bu hayvanın, genel olarak sarımsı kahverengi uzun ve gevşek tüylerden meydana gelmiş bir postu vardır.
Dayanıklı ibeks'lerin sayısız çeşitleri arasında «Sibirya ibeksi» (caprasibirica), en irisi ve en güzelidir. Bu   hayvan   Orta   Asya'nın   dağlarında,
Tiyensan'Iarda, Altaylar'da ve Himalayalar'da bulunur. «Habeşistan ibeksi» kısa ve kalın boynuzlu, tıknaz ve ağır bir türdür, buna kargılık yukarı Mısır'ın, Arabistan'ın, Filistin'in ve yukarı Nubya'nm «Nubya ibeksi» ince ve uzun boynuzlarından tanınır.
«Avrupa ibeksi» nin veya öbür adıyla «Alp dağ keçisi» nin bugün tabiatta dölü tükenmiş gibidir. Bir zamanlar İsviçre'nin, Savoy'un ve TiroFun yukarı Alpler'inde bol sayıda bulunurdu. Hayatta kalan tek tük birkaç tanesi, Monte Rosa'nm İtalya tarafında himaye görmektedir. Bu hayvan kolay evcilleştirilebilirse de, her zaman için huysuz ve inatçı olarak kalır.

Evcil keçilerimizin atası:

 «Pasang» veya öbür adıyla «yaban keçisi» (Capra hireus), bir zamanlar panzehir olarak ün salan «bezoar» in kaynağıdır. Bezoar'a bugün dahi İran'da birçok hastalıkların devası gözüyle bakılmaktadır. Bu madde pasang'ın midesinde salgılandığından olacak, büyük tabiat bilgini Linnö bu keçiye «Cepra bezoartica» demiştir.
Bezoar toplarına başka hayvanların, özellikle sığırlar ve ceylanlar gibi postlarını yalayanların midelerinde de rastlanmaktadır. Bezoar topu genellikle yuvarlak ve golf topundan küçüktür. Çoğunlukla yabancı bir maddenin etrafında birikmiş bir kireç veya magnezyum fosfat yapıtıdır, bazen de tamamıyla kıldan veya bitkisel liflerden meydana gelir.
«Evcil keçi,» çorak ve taşlık tepelerde sürüler halinde dolasan pasang'ın soyundan gelmedir. Bu keçinin, en daracık zirvelerde dengede durmak gibi garip bir huyu vardır. Yaşadığı bölgeler, Güney Doğu Avrupa'dan Güney Batı Asya'ya kadar uzanır ve komşu adaları da içine alır.
«İspanyol yaban keçisi» (Capra pyrenaica) bir zamanlar İberik yarımadasının bütün dağlarında bulunurdu, bugün dahi bazı yerlerde epey
boldur. Bir adı da «Pirene ibeksi» dir. Boynuzları yaban keçilerininkilerle aynı tiptir: İbeks'lerinki gibi enli ve budaklı olacak yerde, basılmıştır ve önde keskin bir iç kenarı vardır.