Termitlerin Barınağı:

En ilkel termit türleri, düzensiz galerilerle oydukları ağaç gövdelerinin içinde yaşamakla yetinirler. Akdeniz bölgesinde yaşayan sarı-boyunlu termit (Calotermes flavicollis) böyledir: Biraz daha ileri türler, ağaç gövdeleriyle kalaslarda açtıkları oyukları talaş ve dışkı karışımı bir kartonla kaplarlar. Yuva, içi karton dışı ise küle kaplı bir top görünüşü alarak bir ağacın çatalına da asılı olabilir.
Bu gibi yuvalar yapan termitlerin yanı sıra, tropikal bölgelerin klâsik termit «apartımanlarını» kuran duvarcı termitler de vardır. En büyük termit yapıtları Orta Afrika' da ve özellikle Belçika Kongoşu'nda bulunur. Altı metre yüksekliğinde olanları ender değildir, yedi sekiz metrelikleri bile vardır. Mompono' da tepeye benzer bir termit şehrinin üzerinde inşa edilmiş bir mezar, bütün manzaraya hâkimdir. Yukarı Katanga'daki Elizabethville'de bir yol tarafından bölünmüş bir termit şehri, karşısındaki evden iki misli yüksektir. Bu memlekette birçok kesilmiş termit şehirleri, insanın içine yerleşebileceği iki, üç katlı evlere benzerler.
Bir mühendis, bu dev yapıtları meydana getiren toprağın ağırlığını ölçmüş ve 12 ton olduğunu görmüştür. İnşaatta kullanılan kum zerrelerinin teker teker temizlendiği, cilâlandığı, sonra da tükrükle dışkıya bulanarak yerli yerine yerleştirildiği düşünülürse, işçi termitlerin ne muazzam bir.yük altında oldukları görülür. , Natal termiti'nin (Bellicositermis natalensis) termit yuvasının dış duvarı 30-40 santim kalınlığında ve bir ağacın üzerine devrilmesinden veya insanlarla hayvanların üzerine tırmanmasından zarar görmeyecek dayanıklılıktadır.
Termit tepesi, aslında bir kubbe ya da yuvanın önemli kısımlarına siper olan bir çandır. Dış duvarından içeri girildi mi, havayla dolu olan ve termos vazifesi gören geniş bir orta boşlukla karşılaşılır. Bunun sayesinde termit şehrinde 40 derece etrafında bir ısı hüküm sürer.
Alman böcek uzmanı Escerisch günün birinde termitler'i rahatsız etmeden kraliyet locasının sırrını öğrenebilmişti. Tebaalarının her birinden 30 000 kere büyük olan canavar kraliçe, 20-30 santim uzunluğunda ve 10-15 santim genişliğinde bir odanın ortasında hareketsiz yatıyordu. Kraliçenin görünüşü bir ucuna, kafayla toraks'ı temsilen bir toplu iğne saplanmış uzun bir ekmek somunu olarak tarif edilebilirdi. Belli ki hareket etmesi imkânsızdı. Loca onun etrafında bina edilmişti ve o şişmanladıkça belli ki daha fazla genişletilecekti.
Normal ölçülü bir termit olan kral, kraliçenin yanındaydı, ya da üzerinde sürünüyordu. İşçiler kraliçenin etrafında dönüyorlar ve hepsi de sırayla canavarın ağzına bir damla yiyecek döküyorlardı. Daha başka işçiler kraliçenin öbür ucundaki deliğin başında bekliyorlar ve çıkan yumurtaları mandibulalarıyle yakalayıp götürüyorlardı. Kraliçenin her yirmi saniyede bir yumurta yumurtladığına ve bunun, günde 4000-5 000, yılda ise bir buçuk milyon yumurta ettiği düşünülürse, vazifenin ağırlığı meydana çıkar. Başka işçiler kraliçenin yüzeyinde meşguldürler. Kimi derisine bakıyor, kimi orasını burasını ısırarak yavruların besini olan bir sıvıyı akıtıyor, kimi kraliçeyi sağlığı uğruna yer yer kanatıyordu.
Askerler bu esnada kraliçenin etrafında yarım ay şeklinde dizilerek nöbet beklemekteydiler.
Termit yuvasının görülen kısmı bütünün sadece bir parçasıdır. Şehrin en büyük kısmı yeraltıdır ve bazen metrelerle derine inen koridorlar ve odalardan, meydana gelir. Yiyecek stokları, ölü ve dışkı kümeleri ve su buralardadır. Kurak aylarda su stokları tükendiği takdirde, termitler, alttaki su örtüsüne ulaşmak için, bazen 10 -12 metre derinlikte kuyular kazmasını da bilirler. İşçiler devamlı faaliyet halinde olup şehri devamlı olarak genişletirler. Termitler onların sayesinde şehirlerinden hiç çıkmazlar. Tamamıyle delik deşik edilmiş bazı bölgelerde arasanız bile ortalıkta bir tek termit göremezsiniz.