Yarasalar ses dalgalarına karşı anormal derecede hassastırlar. Bu kabiliyetleri, karanlıkta tıpkı gün ışığmdaki kuşlar gibi falsosuz uçmalarına imkân verir. İnsanoğlu daha mağaralarda yaşarken yarasalar tabi bir radar sisteminin sahibiydi.Uçar yarasanın ağzı açıktır.Bir yandan kanat çırparken devamlı olarak, insan kulağının duyamayacağı kadar yüksek perdeli sesler çıkarır. Etraftaki cisimler, bu sürekli ses dalgalarını yarasaya geri yansıtırlar. Yarasa da hayret verici ses değerlendirme kabiliyetinin sayesinde, durak, yahut hareket halinde olan bu cisimlerle arasındaki münasebeti ayarlayabilir. Bu kitabın yazan, bir gün Batı Hint Adalan'ndaki küçük ve karanlık bir mağarada birkaç yüz baştan müteşekkil bir yarasa kolonisini rahatsız etmesi yüzünden enteresan bir duruma şahit olmuştu. Yarasaların hepsi derhal havalanarak dört bir yönden kanat çırpmaya başlamışlardı, fakat hiç biri adama çarpmamıştı. Görünürde karmakarışık olan ve kaynaşma halindeki bu kitlenin gerçekteki düzeni şaşılacak şeydi. Bundan da anlaşıldığına göre, her yarasa kendi çıkardığı sesleri tanıyabiliyor ve bunları başkasınınkilerle karıştırmıyordu.
