SÜLÜKLER

SÜLÜKLER, halkalı (parçalı) hayvanların çok önemli bir grubunu teşkil ederler. Çünkü bunların kan emme özellikleri vardır. 250 türü olan sülükler dünyanın her tarafında yaşar. Çoğunlukla bataklıklarda, çok nemli alanlarda, çamurlu sularda yaşarlar. 5 -10 santim boyunda olan bu hayvanlar da solucanlar gibi büzülüp uzayabilirler. Siyaha çalan yeşilimsi bir renkleri vardır. Vücutlarının her iki yanında da emici birer organ bulunur. Bunlardan biri besinini almasına, diğeri de yürümesine yarar.
Sülükler besinlerini sudaki canlılarla sağlar. Genel olarak balık, kaplumbağa ve salyangozlara yapışıp, onların kanını emerek beslenen sülükler sığırlara, köpeklere hatta insanlara da yapışmaktan kaçınmaz.
Sülük eskiden kan alma işinde geniş ölçüde kullanılırdı. Tıbbın gelişmediği devirlerde Türkiye'de olsun, Avrupa ve Amerika'da olsun, bazı hastalara sülük vurularak hastalıkların tedavisine çalışılırdı. Dünyaca tanınmış büyük adamlardan Julius Caesar, Napoleon Bonaparte, Lord Nelson, Dük Wellington zaman zaman vücutlarına sülük tutturmuş kimselerdendir. Hatta ölümünden birkaç saat önce, Sovyet diktatörü Stalin'e bile, beyne hücum eden kan basıncının önüne geçmek için son çare olarak doktorlarının sülük yapıştırdıkları söylenir. 1831'de bu iş Fransa'da o kadar büyük bir önem kazanmıştı ki, hazımsızlığa karşı mideye 20-30 sülük, diş ağrısına karşı kulak arkalarına birkaç sülük, boğmacada ise karın kısmına 15-20 sülük yerleştirilirdi. Fransa'nın kendi yetiştirdiği sülükler kâfi gelmediği için senede dışarıdan 57 000000 kadar sülük alırdı.