SU FARESİ (Arvicola)

Su faresi, baş ve vücut uzunluğu 20, kıllı kuyruğu ise 10 santim uzunluğunda olan bir cins iri tarla sıçanıdır. İsmine rağmen bazen sulardan epey uzak yerlerde bulunur. Fakat suyun içindeki hayata mükem-melen uymuştur. Parmak araları derili olmamakla beraber, art ayaklan yüzmesine yardım eder.

Güneş banyosuna bayılır:

Su faresi en çok gündüz saatlerinde hareket halinde ise de, gecenin ve gündüzün her saatinde ortalıkta görülebilir. Otlar, kökler ve çiçeklerle beslenir, fakat küçük balıkları, midyeleri ve tatlı su kabuklularını da mükemmelen yer. Sazların arasında küçük dallardan ve otlardan ördüğü platformların üzerine oturup güneşlenmek âdeti vardır.
Su faresi'nin yuvası, sazların üzerinde su yüzeyinin birkaç santim yukarısmdaki bir küre, yahut da kıyıdaki bir deliktir. Kıyıda ekseriya geniş bir ini vardır. Bunun bir kapısı suyun içine açılır, dişi, senede iki kere beşer, altışar yavru doğurur. Çocuklarını henüz gözleri açılmadan bir yuvadan ötekine taşır.

Düşmanı çoktur:

Bu küçük kemirici suyun yüzündeyken pek usta bir düşmanı tarafından kovalanırken kâh yüzer, kâh dipte ininin kapısına doğru koşar. Kaçarken paravan vazifesi gören bir çamur bulutu kat dırır.
Düşmanı çoktur. Su samurları, gelincikler, kakımlar, atmacalar, baykuşlar ve balıkçıl kuşları bunlar arasındadır. İri bir yılan balığı da bir keresinde yetişkin bir su faresini bütün olarak yutarken öldürülmüştü.

Avrupa'nın «misk faresi» ne benzer:

 Bu zararsız ve sokulgan hayvan, kötü huyları olmamasına rağmen, tünellerini kazarken setleri ve bentleri harap edebilir. Allahtan bu gibi ziyanları enderdir ve ciddî sonuçlar vermez.
Su faresi birçok bakımlardan «Amerikan misk faresi» ne benzer. Eti de Fransa'nın birçok yerlerinde yenilir.
Su faresi, Avrupa'dan başka Asya' nın, Himalayalarm kuzeyindeki bölgelerde bulunur. Sibirya'da bol olmasına karşılık, Çin'de hiç bilinmemesi garip bir özelliktir.