Konuşma kabiliyeti, on beş ile seksen yıl arasında oynayan uzun ömrü, uysallığı ve şakacılığı sayesinde papağan, en sevilen evcil kuşlardan biri olmuştur. Fakat öldürücü psittakoz (papağan hastalığı) hastalığını insanlara bulaştırması sebebiyle, bir zamanlar gözden düşmüştü. Bu ender virüs hastalığı başka kuşlar tarafından da bulaştınlabilir. Modern antibiyotiklerin geliştirilme si psittakoz'un tehlikesini azaltmıştır.
Afrika gri papağanı ve Güney Amerika'nın yeşil «Amazona» papağanları »konuşmalarıyle» ün salmışlardır. Fakat bu türlerin üyelerinden bazılarının, konuşmayı kolaylıkla öğrenmelerine karşılık, bazılarının katiyen konuşmamaları dikkate değer.
Amerika'nın ilk kâşifleri, yerlilerin kulübelerinin önünde evcil papağanlar görmüşlerdi. Papağan, tıpkı bizim köylerimizdeki kümes hayvanları gibi, bu orman içindeki yerli köylerinin alışılmış manzaralarındandı.Şu farkla ki papağanlar insanların hayatına, kümes hayvanlarında asla rastlanmayan bir derecede katılmaktadırlar. Tabiat bilgini Schomburgk'un anlattığına göre, papağanlarla maymunların özellikle çocuklara sempatisi dikkate değer. Tabiat bilgini, oynayan kızılderili çocuklarının arasına mutlaka papağanlarla maymunların da karıştığına dikkat etmişti.
 Papağan başka alanlarda da kabiliyet gösterir. Meselâ, erkeklerle kadınlar,   ev   halkıyla   yabancıları mükemmel ayırt eder. Bir papağanın erkek mi, yoksa dişi mi olduğunu anlamak, özellikle iri türlerde gayet kolaydır. Papağan bir erkeğin sevgi gösterilerine karşılık verirse mutlaka dişidir, yok, kızarsa erkektir. Bazen de bir papağan bir insana sebepsiz yere antipati duyar ve bu duygusu zamanla hafifleyeceğine daha da kuvvet bulur. Papağan terbiye etmek isteyenlerin bu hususa dikkat etmeleri gerekir.

Bir ağaç üzerinde otlardan ve dallardan büyük bir yuva bina eden Güney Amerika'nın bir türünün dışındaki bütün papağanlar, yumurtalarını, kendi kazdıkları, ya da başka kuşlara ait olup sahip çıktıkları oyukların içine yumurtlarları Bu oyuk çürüyen bir odunun içinde, termit yuvalarında, ağaç kütüklerinin altında, toprağın içinde veya kayalardaki yarıklarda olabilir. Papağanlar yuva yapmada ender olarak malzemeden yararlanırlar. Yumurtaları beyaz renktedir. İri türlerin yumurta sayısı iki veya üç, küçük türlerinki bir düzüneye kadardır. Kuluçka vazifesine erkek papağan da katılır. Yavrular yumurtadan çıktıkları vakit âciz durumdadırlar ve büyüklerinin kustuğu yiyecekle beslenirler. Papağanlar bir mevsimde birden fazla kuluçka çıkarabilirler. Arkadaş canlısı kuşlardır: Bir tek ağaç, birden fazla papağan ailesine barınak vazifesi görebilir. Bilenler, papağanların gürültülü gidiş gelişleriyle saat ayarlanabileceğim söylerler. Papağanlar çoğunlukla ceviz, tane ve meyva gibi yiyeceklerle beslenirler. Fakat esaret hayatında değişen şartlara ayak uydurmayı pek çabuk öğrenir ve her türlü yiyeceklerle beslenirler. Fakat esaret hayatında değişen şartlara ayak uydurmayı pek çabuk öğrenir ve her türlü yiyeceğe alışırlar.
Birçok tabiat bilginleri papağanları fırçadilligiller ve gerçek papağanlar olmak üzere iki büyük gruba bölerler. Birinci gruba giren papağanların dilinin ucu, fırçayı hatıra getiren boynuzumsu liflerle kaplıdır. Fırçadilligillerin 90 türü Avustralya'da, Polinezya'da, Yeni Gine'de, Molük ve Küçük Sunda adalarında yaşarlar. «Lori» ve «nestor» tipi papağanlar bu gruba girerler.
Düz bir dil ve üst gaganın alt yüzünde enine veya çapraz oluklar, Avrupa dışındaki bütün kıtalarda bulunan çok daha kalabalık gerçek papağanların şaşmaz alâmetleridir. Baykuş papağanları, kakadu'lar, aralar, güdük kuyruklu papağanlar, Afrika gri papağanları, yarasa papağanlar, muhabbet kuşları sayısız papağan   gruplarının  en  ilginçleridir.