PAGUR'LAR

«PAGUR» lar ne ıstakoz, ne de yengeç olan ilginç yaratıklardır. Karınlarını, «karından - ayaklılar» (Gastropoda) denilen yumuşakçaların boş bir kabuğunun içine yerieştirmeleriyletanınırlar Karınları  yumuşak ve pembe, dolayısıyle de düşmanları için iştah açıcı olduğuna göre, bu onlar için bir mecburiyettir. Pagur'un karnı, helezon biçimli bir barınağın içine sığmaktan kuşaktan kuşağa simetrisiz ve helezoni bir şekil almıştır. Sağdaki ayakları da soldakilerin yararına körelmiştir. Kıskaçlarından biri ötekinden daha iri olup kabuğun ağzını tıkamaya yarayabilir. Çok ufalmış olan kuyruk yelpazesi ise sadece hayvanı barınağının dibine yapıştırmaya yarar.
Avrupa kıyılarında çok sayıda pagur türü vardır. En yaygınları Atlantik kıyılarının «Bernar paguru» (Pagurus bernhardus) ile Akdeniz'in «keşiş yengeci» dir (Pagurus prideauxi). Bunların iriliği türden türe değişir, içine yerleşecekleri yumuşakça kabuğunu da buna göre seçerler. Bazı türlerde kabuğun tamamiyle yosunla örtüldüğü görülmektedir.
Bernar paguru, sudan kolaylıkla karalara çıkabilir. Fakat bu özellik bilhassa Pasifik'le Hint Okyanusu' nun mercan adalarının hindistan cevizi yengeçlerinde dikkate değer bir dereceyi bulur. Bu türlerin solungaç boşluklarına döşeli damarlar, hava solunumuna imkân verir. Böylece onlar da hindistan cevizlerini çalmak üzere hindistan cevizi ağaçlarına çıkarlar. Türün «Birgus latro» bilimsel adı, «hırsız yengeç» anlamına gelir. Gerçek pagurtardan farklı olarak karnının kabukla kaplı olması, boş bir kabuğun içine sığınmasını lüzumsuz kılar.