LÜFER (Pomatomus saltatrix) veya (Temnodon soltator)

«Lüfer», hanigillerin en iri türlerinden biridir. Atlantiğin tropikal kuşaklarının her iki kıyısında yaygındır. Diri ve lezzetli eti dolayısıyle çok avlanılır. Çok keskin dişli ve yırtıcı bir balıktır. Bir lüfer sürüsü bir istavrit veya hamsi sürüsünün arasına daldı mı tam bir katliam cereyan eder. Lüferler, avlarını tamamıyle yiyeceklerine sürünün içinde bir sağa, bir sola saldırır, önlerine çıkan balığı ısırır ve paralar, böylece arkalarında yarım vücutlu, ya da parça parça kurbanlar bırakırlar. Görünüşe bakılırsa, sırf öldürme zevki için öldürmektedir. Kalabalık bir lüfer ile bir istavrit veya hamsi sürüsü  karşılaştığı zaman, geride kalan kan ve balık ölüsü izinin denizin yüzeyinde bazen kilometrelerce uzandığı söylenmektedir. Sistematik avlar sonucunda her yıl 3 milyon kilo lüfer avlanır. Eskiden 25 kiloluk lüferler yakalanırken, bugün en irileri bunun yarısı kadardır. Lüferlerin irileri 1 metre uzunluğunda olur. Bu balıklar, iriliklerine göre, defne yaprağı, çinekop, lüfer ve sırtıkara gibi adlar alırlar. Bazı dillerde lüfere, »mavi balık» denilir.
Lüferler ılımlı ve tropikal Atlantik sularında sürü halinde dolaşırlar. Göç hareketlerine girişirlerse ele bu göçler suyun ısısına bağlı değildir. Lüfer'e Güney Amerika'nın doğusunda ve Avustralya çevresinde de rastlanır. Bu balık, Doğu Hint adaları çevresinde enderdir, Orta ile Kuzey Pasifik'te ise hiç yoktur. Bazı iç ve dış özellikleri bakımından bütün öbür balıklardan ayrılır. Sırtı yeşil-mavi, yanları ile karnı gümüş rengidir. Ağzı iri ve kuvvetli dişlerle silâhlıdır.