KUZEYİN KÜRK FOKLARI

 A LASKA KÜRK FOKU» di ye de tanınan kuzey kürk foku «otari» veya «deniz ayısı» (Callorhinus alacanus) bütün fok takımının içinde en kaliteli kürkün sahibidir. Kuzey kürk foku ortalama 180 santim uzunluğunda ve 250 - 350 Kg. ağırlığındadır. Bu rakamlar yetişkin erkeklere aittir, dişiler çok daha ufaktır.
Kuzeyin kürk foku, daha uzun ve parlak üst tüylerinin altındaki kaim ve yumuşak kürküyle ün salmıştır. Kürk fabrikatörleri daha kaba üst tüyleri çıkararak geride sadece ipek yumusaklığmdaki iç kürkü bırakırlar. Bu fok'un erkeği siyah renktedir, fakat omuzlarında gri tüylerden bir nevi pelerin vardır. Boynu da şiştir. Dişi daha çok tepeden tırnağa gri renktedir.

Kuzey kürk foku'nun çiftleşme âdetleri:

Kuzey kürk fokları hatırlanamayacak derecede eski zamanlardan beri her ilkbahar Pasifik'teki sularından çıkıp üremek üzere küçük ve kasvetli.Pribilof adalarında toplaşırlar. Hiçbir kuvvet bu programı uygulamalarının önüne geçemez. Hayvanların binlercesi orada kürkleri için katledildiği halde, kaçanlar çiftleşmek için mutlaka tekrar oraya dönmüşlerdir.
Üreme mevsimi sona erip yavrular da büyüdükten sonra, kürk fokları tekrar denize açılır ve ertesi ilkbahara kadar karaya çıkmazlar. Kürk foku kışı 30 derece kuzey enlemi etrafındaki güney sularında geçirir.
Kuzey kürk foku, bir sürü hayvanıdır. Erkeklerin kırk, elli dişilik haremleri vardır. Yüz dişilik haremler bile görülmüştür. Erkekler nisanda veya mayısta sürüden ayrılarak karaya çıkarlar. İlk gelenler en iyi yerleri alırlar, fakat bunları başkalarına kaptırmamak için dövüşmek zorundadırlar. Her erkeğin sahası 25-30 metredir. En iyi yerler şüphesiz suya en yakın olanlardır.
Gebe olan yetişkin dişiler haziran ortasından sonra temmuz ortasına kadar adaya gelirler.En yakındaki erkek tarafından karşılanır ve bu erkeğin yerine götürülürler. Dişiler, gelişlerinden hemen sonraki birkaç saatin içinde veya en geç bir, iki gün sonra bir tek yavru doğururlar. En iri ve en kuvvetli erkekler ötekilerden fazla sayıda dişi elde ederler. Kuvvetsiz erkekler ise haremlerin arkasında pusu kurarak fırsatlardan faydalanmaya bakarlar. Henüz çiftlesemeyecek kadar gene olan «bekârlar» ise ufak gruplar meydana getirirler.
Erkek bir kere hareminin başına yerleştikten sonra, adadan çekilip gitme zamanı gelinceye kadar yerinden kıpırdamaz. Karılarına da, komşularına da güveni yoktur. Bundan ötürü de iki, üç ay aç kalır. Bulunduğu yere ve dişilerine sataşmaya yeltenen erkeklere böğürerek ihtarını duyurur.
Ağustos ayı gelince bütün yavrular doğmuş, dişiler ise tekrar çiftleşmiş olurlar. Perhizden, böğürmekten ve nöbet beklemekten yorgun düşmüş yaşlı erkekler artık kavgacılıktan vazgeçerek bir yıl süreyle eski normal hayatlarına dönerler. Fakat koloninin bütün üyeleri için çiftleşme   mevsimi   henüz   sona   ermemiştir. İki yaşında üremeye başlayan binlerce bakire, dişi, bu devrede çiftleşmek üzere kıyıya çıkar ve sabırla beklemiş olan aylak erkekler tarafından heyecanla karşılanırlar.
Mavi gözleri açık olarak dünyaya gelen yavrular altı veya sekiz hafta sonra yüzmeyi öğrenirler. Doğumdan üç, dört ay sonra sütten kesilmiş olacaklardır. Koloninin ana kitlesinin denize açılma zamanı gelmiştir. Fok'lar kış yolculuklarında 10 000 kilometreye yakın yol alırlar ve bu arada, arka arkaya yirmi kadar fok yutabilen katil balinanın saldırısıyla karşılaşabilirler. Fok'ların arasındaki ölüm orantısı, hayatlarının ilk üç yılında özellikle yüksektir. Yavruların hemen yüzde ellisi olgunlaşmadan ölecektir. Üreme alanlarında kaza sonucunda ölenler ve köpek balıklarıyla katil balinalara yem olanlar çok olduğu gibi, bazı  hayvanlar  da   şiddetli  fırtınalar esnasında can verirler.
Kürk fokları'nın hayat süresi yirmi yıldır, fakat pek azı ihtiyarlıktan ölür. Öyle iken yirmi bir yaşındaki dişilerin yavrularıyla görüldükleri olmuş, bazı erkekler de yirmi iki yaşma kadar yaşamıştır.

Kürk ticareti ve doymak bilmeyen kürk avcıları:

 Kürk fokları'nı, soylarını devam ettirmek üzere Pribilof adalarında toplaşmaya sürükleyen tabiat gücü, bu hayvanların, fok avcılarının elinde ölüme sürüklenmelerine sebep olmuştur. Kürk fokları'nın soyu iki kere tükenmeye yüz tutmuştur. Önce Ruslar, 1867'de Pribilof adalarının Birleşik Amerika tarafından satın alınmasından sonra ise Amerika'lı maceraperestler dünya yüzünde var olan her beş foktan dördünü öldürmüşlerdi. Rusya, İngiltere, Japonya, Fransa,  Almanya,
İsveç'in 1887'de Birleşik Amerika ile birleşerek Kuzey Pasifik'te ölçüsüz fok avına son vermelerinden sonra dahi katliam devam etmiş ve bütün sürülerdeki hayvan sayısının 123 000i geçmediği bir zaman gelmişti.
Sonunda «Kuzey Pasifik Fok Avı Mukavelesi» imzalandı ve Pasifik'te 30 dereceden daha kuzeydeki enlemlerde fok avlamak yasak edildi. Fok' lar böylece beş yılın içinde üremeye fırsat buldular. Bu, müddetin sonunda Amerikalılar tarafından avlanan foklar müzayedeye konuldu ve kazanç, mukavelede imzası olan devletler arasında bölündü.
Bugün kürk foku soyuna zarar vermeden yılda 25 000 -30 000 kürk foku öldürülebilmektedir. İşlenmiş ve boyanmış bir tek fok postu müzayedede ortalama 850 lira getirir. Daha çok bekâr erkeklerin kürkünden faydalanılır. Bunlar çiftleşme kavgalarına   girişecek   çağa   gelmedikleri için, kürkleri henüz zarar görmemiş durumdadır. İhtiyar erkeklerin kürkünden hiç faydalanılmaz, dişiler ise üremeye devam etmeleri için sağ bırakılır.