KUŞLAR DÜNYASININ YÜZÜCÜ VE DALGIÇLARI

DALGIÇ KUŞU» anatomisinin     ilginç   birku
 özelliği, türü hangisi olursa olsun, bu kuşların hepsinin midesinde kendi tüylerinden bir topaç bulunmasıdır. Yavru dalgıç kuşları yumurtadan çıkar çıkmaz hav parçaları yutmaya başlarlar. Tabiat bilginleri, bu tüylerin, elek vazifesi görerek keskin balık kılçıklarının barsağa geçmesini önlediğini tahmin etmektedirler.
Dalgıç kuşları'na dünyanın hemen her tarafındaki su örtülerinde rastlanır. Halbuki meydana getirdikleri Colymbiformes takımında sadece yirmi tür vardır. Lun'lar gibi onlar da yüzücülükte ve dalgıçlıkta ustadırlar, fakat karada hemen hemen âciz durumda kalırlar. Halbuki dalgıçkuşları'yla lun'lar pek o kadar yakın akraba değillerdir. Ayakları bile farklıdır. Dalgıçkuşları'nm ayakları, Lun'larmki gibi tüm perdeli olacağına, ayrık perdelidir. Balgıç kuşları ender olarak uçuş halinde görülür, göçlerini geceleri yaparlar. Aslında dalgıç kuşları kovalananca daki kolay kolay havalanmaya yanaşmazlar.
Bütün dalgıç kuşları'nın çetrefil flört âdetleri ve çiftleşme dansları vardır. Batı dalgıç kuşu, bir yandan ayaklarıyla suyu döverek dikine yükselir ve vücudunun hemen hemen tümünü sudan dışarı çıkarır. Bu şekilde durarak suyun yüzeyinde metrelerle yol alır. Büyük tepeli dalgınç kuşları bu dans esnasında çok kere gagalarında yosun parçacıkları taşırlar. Bunun, yuva yapmayla ilgili sembolik bir manası vardır. Dalgıç kuşları'nın yuva yapma mevsiminde türlü tonlarda çağırılan vardır, fakat kışın hepsi susar.
Dalgıç kuşları'nın eti lezzetli değildir, fakat ördek avcıları bazen yanlışlıkla onları vururlar. Bu kuşlar çok kere suya dalıp saklanarak canlarını kurtarırlar.