GERÇEK FOK'LAR», suda geçen hayata tamamiyle ayak uydurmuşlardır. Bir kere dışta kulakları yoktur. Arka ayakları, yüzebilmeleri için yüzgeç halini almış ve aynı zamanda arkaya doğru uzanmıştır. Fok bundan ötürü onları karada daha kolay hareket etmek için döndüremez. Ön ayaklan ise sırf suda dengesini sağlamasına ve dönmesine yarıyan birer kısa kürek şeklini almıştır. Yüzgeçleri ve kısa kuyruğu ile birlikte bütün vücut, altında kürkün izi olmayan kısa ve kaba tüylerle kaplıdır. »Phocidae» ailesini meydana getiren gerçek fok' lara bu yüzden bazı yerlerde «kıllı fok'lar» da denilir. Foklar çiftleşmek ve doğurmak için sudan çıkmak zorundadırlar. Yavrular yüzmeyi öğreninceye kadar birkaç hafta karada kalırlar. Gerçek fok'lar bütün dünyanın okyanuslarına yayılmışlar, hatta deniz hayvanı olmalarına rağmen, büyük nehirlere ve kara içindeki göllere girmişlerdir. Suyun yüzeyinde yüzen ve normal nefes alan bu yaratıkların kalbi dakikada ortalama yüz defa atar. Fakat daldıkları zaman, kalplerinin atışı dakikada ona düşer. Fok eti ve yağı, soğuk kış aylarında Eskimo'nun başlıca yiyecek kaynağıdır. Eskimo, fok'un derisinden, kendine giyim eşyası yapmakta yararlanır. Fokların en bol oldukları bölgeler şüphesiz kuzeydedir. Fok avcıları her yıl Kuzey Atlantik' te binlerce fok'u derileri ve yağları için avlamaktadır.
