KÜÇÜK CEP SIÇANI
(Perotgnathus)

»Küçük cep sıçanı», atlamak için uzun art bacakları olan bir yeraltı
yaratığıdır. Birçok türlerinin arasında Kuzey Amerika kıtasının en küçük kemirici hayvanı da yer alır. Bu «Pasifik cep sıçanı» nın ağırlığı yetişkin halinde 10 gramı geçmez. Grubun en irisi olan «California cep sıçanı» ise 30 gram ağırlığmdadır. Yalnız Kuzey Amerika'nın batısında yaşayan bu hayvanlara Mississippi Nehri'nin  doğusunda  rastlanmaz.

Çöllerin küçük yaratığı:

Cep sıçanı'nm hayatı, yılın birçok aylarında hiç su görmeyen kurak yerlerde geçer. Bulutsuz gökteki güneş yerdeki bütün nemi çeker ve arazinin ısınıp çatlamasına sebep olur. Çöllerin minik yaratıkları güneş batarken kapılarını açıp kendilerine yiyecek aramaya çıkarlar. Art bacaklarının üzerine dikilerek, minik beyaz elleriyle bitkilerle otların tohumlarını koparırlar. Her el, kopardığı tohumlarla otları kürklü avurt
keselerinin içine tıkar. Hayvanın bu hareketi gözle takip edilemeyecek kadar çabuktur. Patlayasıya gişen her bir kese, türün büyüklüğüne göre çay kaşığının sekizde birinden yansına kadar yük alabilir.
Cepleri olan küçük cep sıçanları, inlerine dönerek, ellerinin süpürür 'gibi hareketleriyle keselerini boşaltır, sonra kapılarını tıkarlar.
Geceleyin açığa çıkmak âdeti, özellikle suyu olmayan sıcak iklimlerde avantajlıdır. Küçük cep sıçanı, yeraltındaki ininde gündüzün güneşin sıcağından korunur; güneş battıktan sonra ise çöl nasılsa hızla serinler.
Kimseye ziyan vermeyen bu hayvancıklar çiftleşme zamanı dışında yalnız yaşarlar. Her sıçanın kendine özgü bir ini vardır. Burası, ucunda, otla astarlı bir yuva bulunan tek bir düz tünel, yahut çok sayıda kiler odaları bulunan ve uzunluğu bazen 2 metreyi geçen bir tüneller
ağı olabilir. Cep sıçanı evdeyken dış kapı normal olarak kapalıdır. Fakat bir düşman burasını kırıp içeri girdiği takdirde, becerikli küçük sıçan yolun üzerine barikatlar yerleştirir.

İhtiyar    ve   genç    cep    sıçanları:

Çiftleşme, yılın belli bir mevsiminde olmaz. Dişi yılda iki kere, ikiden sekize kadar yavru doğurur. Bunlar çiftleşmeden üç veya dört hafta sonra dünyaya gelirler. Düşmanlarının çokluğu yüzünden cep sıçanları'nın ömrü birkaç ayı geçmez. En büyük düşmanları tilki, kokarca, gelincik, sansar, kır kurdu, yılanlar ve baykuştur.
Esaret hayatındaki cep sıçanları daha uzun ömürlüdür. Dört veya beş yıl yaşayanlar görülmüştür. Bir tanesi yedinci yaş gününü dahi kutlamıştır. Fakat bu, dişleri diş etlerine kadar aşınmış pek ihtiyar bir hayvandı.

Devamı