KERTENKELELER NASIL BESLENİRLER

Kertenkelelerin, çene kemiklerinin tepesine veya iç yüzeyine oturmuş dişleri vardır. Birçok kertenkelelerin yiyeceği böcekler, akrepler, çokbacaklılar ve başka küçük yaratıklardır. Dillerinin, birdenbire ileri fırlatılmasını mümkün kılan kas dokusundan bir sapı vardır. Dilin yüzeyi de, böceğin, dille birlikte kertenkelenin ağzının içine çekilmesini sağlayan yapışkan bir tükrüğe bulanmıştır,
«Boncuklu kertenkele» veya daha iyi bilinen adiyle «Gila canavarı» (Heloderma suspectum), «skink» ler ve onlar gibi ileri fırlatılabilen çatallı dilleri olan başka bazı kertenkeleler, yiyecek bulma işinde görme duyguları kadar koku olma duygularına da güvenmektedirler. Yeraltında yaşayan kertenkelelerin bu şe kilde dili olan gruplardan olmas. ilginçtir. Bu da, yeraltında yaşayan kertenkelelerin görme duygularından fazla faydalanmamalarından ve uygun yiyeceklerin kokusunu almak ihtiyacında olmalarından ileri gelir.
Çatallı dil defalarla ağızdan dışarı uzatılır ve her defasında kokulu zerrelerle geri döner. İnsanlar, köpekler ve benzeri hayvanlar, kokuları solundukları hava ile birlikte burunlarına çekmek suretiyle seçerler. Hava, burun boşluğunun içinde, koku duygusunu beyne ileten sinir uçlarının üzerinden geçer. Çatallı dilli kertenkelelerin ağız boşluklarının tavanında veya damağında benzer sinir uçları vardır, dille ağız boşluğuna giren kokulu zerreler bu rada sinir uçlarına değerler, sinirler de koku duygusunu beyne iletirler.
Tad ile koku almak zaten birbirine   sıkı   sıkıya   bağlıdır,   tad   alma duygusu ise bazı kertenkelelerde öbürlerinkinden daha iyi gelişmiştir. Böylece, kertenkeleler, tatsız yiyeceklerin yüzüne bakmaz, buna kargılık, görüldüğü zaman kıpırdayan herhangi bir ufak cismi böcek niyetine yutarlar. Bunun gibi, rahatsız edilince tahriş edici bir madde salgılayan   bazı  cokbacaklıları  ağızlarına atar, sonra da dilin dışarı itmesiyle, ya da kafalarının şiddetli hareketleriyle ağızlarından dışarı sürerler.