KENEVİR KUŞU
(Carduelis cannabina)

«Kenevir kuşu» nun başının tepesi ve göğsünün üst tarafı nefis bir kırmızı, kafasının arkasının yanları ile boynu kül rengi üzerinde kızılımsı san çizgili, sırtının üst tarafı ile omuzlan tarçın - kahverengi, sırtının alt tarafı beyaz - kahvemsî, karnı beyaz, gerdanı ve gırtlağı koyu gri çizgiler ve uzunca lekelerle süslü kahvemsi - beyaz, kanatları ile kuyruğu koyu kahverengidir. Kuşun uzunluğu 13 santimdir. Daha ufak olan dişi, kırmızılıklardan yoksundur. Kenevir kuşu bütün Avrupa'da bulunur, göç zamanları Kuzey Batı Afrika'da ortaya çıkar, fakat Mısır' da görüldüğü enderdir. Tepelik bölgelere rağbet ederse de yüksek dağlardan ve fazla geniş ormanlardan hoşlanmaz. Sonbaharda, genellikle ağustostan itibaren yüz baştan kalabalık sürüler halinde göçe hazırlanır. İspinozgillerin en iyi ötücülerinden biridir, şarkısına genel olarak «gekgek» sesiyle başlar. Fakat bu sese, flüt nağmelerini andıran son derece   ahenkli  başka   sesler  karışmakta gecikmez. Yavruyken yakalanan kenevir kuşları başka kuşların ötüşlerini taklit etmeyi ve duydukları melodileri öttürnıeyi çabuk öğrenirler. Ne çare ki tatsız sesleri de taklit ettiklerinden tahammülsüz bir hal alabilirler. Rivayete bakılırsa, bahtsız Fransız kraliçesi Marie Antoinette'ye 1783'de «r>ldo» operasının bütün aryalarını öttüren bir kenevir kuşu armağan edilmişti.
Kenevir kuşu daha nisan aymda yuva yapımına girişir ve bir yaz içinde en az iki, genellikle üç kuluçka çıkarır. İtina ile yapılmış yuva, çalıların yere yakın kısımlarının üzerine oturtulur. İlk kuluçkada sayısı 5-7, ikincisinde ise 4-6 olan yumurtalar beyazımsı - mavimsi yüzey üzerinde soluk kırmızı, koyu kırmızı ve
arçın rengi noktalar ve küçük çizgilerle süslüdür. Kenevir kuşu çifti yumurtalarının başından pek ender ayrılır, hele yavrularını hiç yalnız bırakmazlar. Bu kuşlar hemen tamamıyle tohumlarla beslendikleri halde, hiç bir yerde zararlı sayılmazlar.