"Karınca-İneği" Vazifesi Gören Bitki Bitleri

Açık havadaki bitkilerin üzerinde bitki bitleri olduğu takdirde, o yakınlarda karıncaların da bulunacağına muhakkak gözüyle bakabilirsiniz. Karıncaların, bitki bitlerinin salgıladığı tatlımsı sıvıyı içmeye bayıldıklarını bütün bahçıvanlar bilirler. Bitki bitleri, beslenirlerken, karınlarının ucundaki iki küçük borudan damla damla bu sıvıyı damlatırlar. Bu tatlı sıvı, karıncalar tarafından toplanmadığı takdirde, yaprakların üzerine çiğ taneleri gibi düşer. Çiçeklerde balözü kıtlığı başgösterirse, bitki bitlerinin balını toplayan bu defa bal arılan olur. Fakat bu öz ince olduğu ve çabuk ekşidiği için iyi bir bal olmaz.
Karıncalar, bitki bitleri'nin balına o kadar düşkündürler ki, bazı karınca türleriyle bazı bitki biti türleri arasında garip bir işbirliği kurulmuştur. Buna ortakçılık veya kommensalizm denilir.
Böyle bir ortakçılık «mısır kökü biti» (Aphis maidiradicis) ile «Lasius niger» bilimsel adlı bir karınca türü arasında vücut bulmuştur. Karıncalar sonbaharda bitki biti yumurtalarını toplayarak yeraltı yuvalarının en elverişli köşelerine depo ederler. İlkbaharda yumurtalardan yavrular çıkmaya başlayınca, karıncalar bu defa onları otların kökleri dibindeki odalara taşırlar. Fakat bu tertip geçicidir. Mısırlar filiz vermeye başlayınca, mısır kökü bitleri bu defa en sevdikleri yiyecek olan mısır köklerinin dibine nakledilirler. Karıncalar, bu emeklerinin karşılığında bitlerinden bol bal toplarlar. Bu bitlere halk arasında «Karınca ineği» denilmesi görüldüğü gibi çok yerindedir.
Bazı bitki bitleri ise açıkta beslenirler. Karıncalar bu takdirde onları sağmalarına karşılık, böcek ars-lanları ve bazı kınkanatlılar gibi düşmanlarını kaçırırlar.