Hayvanlar niçin arkadaşlık severler

YAVRULUK çağındaki bakım ihtiyacı, hayvanlar alemindeki  sosyal davranışların şeklini belli eder. Geniş ailelerdeki sosyal ruh, hayvanlarda toplum hayatına temel olur.
Şüphesiz ana ve babalarını hiçbir zaman tanımamış olmakla beraber, belirli gruplar halinde yaşayan birçok böcekler ve balıklar da vardır. Beri yandan sırtlangiller tam manasıyla tek başlarına yaşamaktan hoşlanıp hemcinslerinin yakınlığına tahammül edemezler. Genel olarak sürü halinde yaşayan hayvanların doğumdan başlayarak bu hale alıştıklarını ve sürüden uzak kalınca rahatsız olduklarını söyleyebiliriz. Zorla dağıtılan bir balık, kuş veya herhangi bir hayvan sürüsündeki hayvanlar ilk fırsatta gene bir araya gelirler.
Birçok yaratıklarda kendi türlerinden olanlarla arkadaş olmaya gerçek bir ihtiyaç vardır. Bazı hayvanlar başka türden bir yaratığa bile bağlanabilirler. İnsanla evcil hayvanlar arasındaki arkadaşlık bu çeşittendir. Beraber yaşamanın hayvanlar için birçok avantajları olduğunu da görüyoruz. Meselâ, misk öküzü sürüyle beraber olduğu zamanlar kurtlardan emniyette olduğunu bilir. Tehlike belirince, bu öküzler bir daire meydana getirerek aç kurt sürülerine karşı boynuzlarıyla gerçek bir kalkan meydana getirirler. Hayvanlar âleminde hasta, yaşlı veya çok genç bir yaratığın uzun zaman tek başına yaşamasına imkân yoktur.
Hayvanların bazen, hepsinin yararına olan ortak çalışmalarr da vardır. Birlikte çalışan kunduzlar muazzam su bendleri vücuda getirirler. Bu ise, hiç bir zaman bir tek kunduzun başarabileceği bir iş değildir.
Bu özelliklere yalnız memelilerde değil, başka hayvanlarda da rastlıyoruz. Normal olarak düşman olan nar bülbülleriyle serçeler ve çeşitli ötücü kuşlar bir baykuşu kaçırmak için tereddütsüzce birleşirler. Gergedanın dostu olan bir kuş vardır. Bu kuş, hayvanı, üzerindeki asalaklardan temizlediği gibi, ona tehlikeleri de haber verir.