Güzel  Olmayan İlginç Bir Yaratık

«Adi su aygırı» (Hippopotamus amphibius), bir zamanlar Afrika'nın büyük golleriyle akarsularının çoğunda bulunurdu, fakat bugün ona Zulu ülkesinin güneyinde rastlayamayız. Timsahla kaynaşan sularda rahat rahat yaşar: Bu güçlü sürüngenler için dahi korkunç bir düşman olabilir. Köpek dişleri timsahın zırhını bir ısırışta yarabilir.
Su aygırı, içersinde bulunduğu suyun tuzlu veya acı olmasına aldırmaz. Pek hızlı veya usta bir yüzücü değildir. Vücut yapısı suda ağır ağır ilerlemesine ve sığ suların dibinde gezinirken kesici dişlerinin yardımıyla su bitkilerim kökleriyle birlikte koparmasına elverişlidir. Fakat bir nehrin yukarı boyları yönünde yüzerken kuvvetli akıntılara kargı koyabilecek güçte bir yüzücüdür.
Suların içindeki veya etrafındaki kamışlarla otlar başlıca gıdası olmakla beraber, gecenin karanlığından faydalanarak karaya çıkar ve yerlilerin bostanlarını 'yağma eder.  Su aygırının Afrika'nın golleriyle akarsularında sık sık güneş banyosu yaptıkları görülür. Bu arada her hayvan, önündeki bir arkadaşının sırtını basma yastık yapar. Yetişkin bir su aygırı başının bir ton çektiği söylendiğine göre, bu şekilde nasıl rahat ettiklerine akıl, sır ermez.
Karaya çıktığı zamanlar, su aygırı'nın, hayvanın kurutucu etkisini azaltan bir mekanizması vardır. Cildindeki özel gözenekler pembemsi renkte, yoğun ve yağlı bir madde salgılar. Bu salgı, su aygırı suda fazla uzun zaman kaldığında aynı şekilde cildi korur. Su aygırının cildinden böyle pembemsi bir sıvının çıkması, halk arasında hatalı olarak, hayvanın «kanlı terler» döktüğü inancının yer etmesine sebep olmuştur.
Su aygırı suyun yüzünde tıpkı bir kütük gibi sürüklenebilir, birdenbire kurşun gibi batabilir ve bir gölün dibinde saatte 12-13 kilometre hızla koşabilir. Suyun dibinde çoğu   zaman iki dakikadan fazla kalmazsa da, gerekirse otuz dakika devamında havaya çıkmaz. Daldığı zaman su papımsı burun delikleri kapanır. Havaya çıktığı zaman ise bu burun delikleri gürültülü bir horultu ile açılır ve bu arada nemli bir serpinti 30 santim yükseğe kadar püskürür. Su aygırı geceleyin eğlendiği vakit, homurtuları  hayli  uzaktan  duyulabilir. Hayvan gündüzleri kumlu bir kıyıda veya sık kamışların arasında uyur.

Dört  ton   ağırlığında  olabilir:  

 Su aygırı en çirkin hayvanların arasında yer  almakla beraber, yakından bakıldığı zamanlar ilginç bir yaratıktır. Bir kere iriliğiyle insana tesir eder. Bir su aygın dört ton ağırlığında olabilir, omuz hizasındaki boyu da 135 santimi bulabilir. Baş ve vücut uzunluğu ise 360-365 santimdir.  Kuyruğu  bu  uzunluğa  bir  30 santim daha ekler. Burnundaki, başındaki ve kuyruğundaki birkaç kılın dışında vücudu çıplaktır. Derisi kalın ve koyu kahverengidir.
Su aygın, memelilerin arasında, balinadan sonra en iri ağzın sahibidir. Hayvanı seyredenler, onun, muazzam çenelerinin arasındaki korkunç boşluğu ikide bir göstermekten zevk aldığı hissine kapılırlar.
Su aygırının kesici dişleriyle köpek dişleri çok iridir. Bunların keskin kenarları, ağız açılıp kapandıkça alt ve, üst çenelerdeki dişlerin birbirine   sürtünmeleriyle  bilenir.   Alt köpek dişleri 2-3,5 kilo ağırlığında ve   60-61   santim   uzunluğundadır. Fakat bu iri kitlenin yarısından fazlası, diş eti hattının altında gizlidir. Bu orak biçimindeki dişler, su aygırı'nın besinini meydana getiren yüksek kamışları, otları ve su bitkilerini kesmeye çok elverişlidir. Kesici dişlerinin ayrıca bir fildişi kaynağı olmak bakımından değeri vardır. (Bununla beraber, su aygın dişlerinin fildişisi sağlam değildir, sıcakla soğuğun meydana getirdiği genişleme ve büzülme eylemlerinin etkisiyle kolay çatlar.)
Su aygırı'mn eti lif liftir ve makine yağı gibi bir tadı vardır. Öyle olmakla beraber, yerliler bu eti ve özellikle eritip yemek yağı olarak kullandıklarI su aygırı yağını severler. Yerlilerin iddiasına göre, bu yağ hiç acımazmış.