PAMUK BALIĞI
veya öbür adıyla
GÖK KÖPEKBALIĞI
(Carcharhinus glaucus)

«Pamuk balığı», Grimsi mavi sırtı ve beyazımsı karnı olan pamuk balığı veya öbür adiyle gök köpekbalığı gruptaki en iri türdür. 7-8 metre uzunluğundadır. Manş denizi kadar kuzeylere çıkar. Ufaklarının bu sularda tembel tembel yüzdüğü görülür. Bu köpekbalığı son derece güçlüdür. Bir denizaltıdan hızlı yüzer. Canlı yavru doğurur. Dişiler mayıs veya haziran ayında 30 kadar yavru dünyaya getirirler.
Seyahat hikâyelerinde bahsi geçen köpekbalığı çok kere budur. Yiyecek peşinde gemileri takip eder ve limanlara girer. Her şeyi yer: Yaralı deniz kuşları, leşler, kokmuş etler, gemi ahçıları tarafından denize döktürülen çöpler v.s. onun için makbuldür. Bîr pamuk balığının midesinden sekiz koyun budu, bir domuzun vücudunun arka parçası, bir köpeğin ön bacaklarıyle hâlâ etrafında bir ip olan kafasıyle boynu, 130 kilo at eti ve bir çuval parçası çıkmıştır.
Pamuk balığı ile yakın akrabalarının bir özelliği de duygusuzluklarıdır. Yaraları ve uzuvları koptuğu zaman dahi avlanmaya ve karınlarını doyurmaya devam ederler. Karnı deşilip barsaklan çıkarılan, sonra da denize atılan bir pamuk balığı' nın, sonradan ucuna kendi barsağından bir parça takılı bir olta ile yakalandığı anlatılır.

Bu kadar pisboğaz bir balık şüphesiz insanlara da sataşır. Batı Afrika kıyılarında, Natal sığlıklarında ve Avustralya'nın bazı kıyı bölgelerinde bu köpekbalığından çok korkulur.
Pamuk balığı, Akdeniz'den başlayarak Atlantik Okyanusu'nun büyük bir kısmını içine alan çok geniş bir alana yayılmıştır. Büyük Britanya ile İskandinavya kıyılarına kadar çıkar. Yüzerken sırt yüzgecinin büyük bir kısmı suyun dışında kaldığından ta uzaktan görülür.
Ganj, Dicle, Zambezi ve Gambiya nehirlerinin tatlı su köpekbalıkları da harhariyas'lardandır ve akarsunun ağzının 300 kilometre yukarılarında yakalandıkları olmuştur. Amerika'da Nikaragua gölünün de bir başka türü vardır. Bütün bu tatlı su köpekbalıkları ufak boyludurlar ve insanlar için pek tehlikeli görünmezler.