GEVİR'LER veya YABAN SIĞIRLARI

GEVİR yahut öbür adıyla «yaban sığırı» veya «seladang» (Bibos gaurus), yabani sığırların en irileri arasındadır. «Hindistan bizonu» da denilen bu orman hayvanının omuz hizasında boyu 180 santimi geçer, baş ve vücut uzunluğu ise 290 santime yaklaşır.
Yetişkin erkek gevir, tıpkı yak gibi siyaha yakın bir koyu kahverengidir, yalnız bacaklarının dizlerden aşağısı beyazdır. Yukarıya kıvrık boynuzları enli, ağır ve siyah uçludur.
Erkeklerden daha ufak olan dişiler omuz hizasında 150 santim boyundadır, renkleri de hafifçe kızıla çalar. Gevirin vücudu çok hacimlidir. Ensesinden sırtının ortasına kadar yüksek bir çıkıntı göze çarpar.
Hindistan'da, Burma'da ve Malakka yarımadasında tepelere yakın orlarmanlarda ve yüksek otların arasında yaşayan gevir'in başlıca yiyeceği bambuların ve başka ağaçların sürüngenleri ve otlardır. Çekingen ve ürkek tabiatlı olan bu iri hayvan 5 - 20 başlık veya biraz daha kalabalık küçük sürüler halinde dolaşırlar.
Yerlilerle avcılar, gevir'in kimseye saldırmayan zararsız bir hayvan, olduğunu söylerler. Fakat sürüden kovulan bir erkek gevir tehlikeli olabilir. Aynı şey, yaralanan gevir için de söylenebilir. Gevir avı Hindistan'daki İngilizlerin sevdikleri sporlardan biriydi. Hayvan ilk kurşunlarla ölmediği takdirde, yaralı gevirtn saldırısıyla karşılaşan avcı çok kere ölümle burun buruna gelirdi.
Gevir'i evcilleştirmek için gösterilen çabalar boşa gitmiştir. Şimdiki halde, esaret hayatındaki gevir malakları büyümeden ölmektedirler..
Hindistan'ın Malabar bölgesi yerlilerinin gevir hakkında ilginç bir efsaneleri vardır. Hayvanın, burun deliklerinin içinde taşlar biriktirdiğini ve bunları tüfek hızıyla düşmanlarına savurduğunu, taşın daima hedefini bulduğunu ve açılan yaranın da daima öldürücü olduğunu ileri sürerler.