DODO'LAR

İKİ KAZ iriliğindeki uçamayan dodo (didus ineptus), kısa ve kalın bacakları, uzun «pantolonları», bukleli kuyruğu, sık tüyleri, iri kafatası, zırhlı ve kancalı gagası ve gıplak yüzü ile gelmiş geçmiş kuşların arasında kuşa en az benzeyenidir. Boyu 75 santim, ağırlığı ise yaklaşık olarak 25 kilo diye tarif edilmiştir. Genellikle kül renginde olan bu kuşun uçamayacağı, dolgun vücudu ve ufak, gelişmemiş kanatlarından bellidir.
Yüzyıllar önce soyu tükenen dodo, birçok masallarda yer alması ve sanatkârlara konu olması sebebiyle en iyi bilinen kuşlardandır. İlk önce 1507'de Portekizliler tarafından birkaç  tanesinin  Avrupa'ya  getirilmesine rağmen Batı dünyası bu
kuşa   uzun  zaman   efsanevî   bir  yaratık  gözüyle  bakmıştır.
Gerçek dodo, Hint Okyanusu'nda Madagaskar'ın 800 kilometre doğusundaki Mauritius adasında yaşardı.Bir başka tür olan (Didus borbonicus)'ise Mauritius'un 150 Km. uzağmdaki Reunion adasında bulunurdu. Daha ufak ve daha alelade bir dodo olan keşiş (Pezophaps solitarius) ise o yakınlardaki Rodriguez adasının kuşuydu.
«Raphidae» ailesini meydana getiren bütün bu kuşların dölü tükenmiştir, fakat âdetlerinden bazıları Allahtan eski tabiat bilginleri tarafından kaydedilmiştir. Bunlardan öğrendiğimize göre, bugün uçamayan dev güvercinler olduklarını kabul ettiğimiz dodo'lar, ormanların derinlerinde yaşar, ördek gibi badi badi yürür ve erkekle dişinin, üzerinde sırayla kuluçkaya oturdukları bir tek iri yumurta yumurtlardı. Dodo' lar tavuk yumurtası kadar iri taşları yutarlar ve sindirim kanallarının «katı» kısmında biriktirirlerdi. Kanatlarının kıvrım yerindeki kemikten çıkıntı, aralarındaki dövüşlerde onlara silâh vazifesi görmekle beraber, bulundukları adalara gelen göçmenlerin beraberlerinde getirdikleri domuzlara karşı işe yaramadı. Domuzların, dodolnun yumurtaları ve yavru dodolarla kendilerine ziyafet çektikleri ve kuşun dölünün tükenmesinde önemli bir rol oynadıkları muhakkaktır.