DİKKATE DEĞER KUYRUKLARI VE   SESLERİ

İnsansı maymunların kuyruğu yoktur. Fakat grupun hemen bütün diğer üyeleri genellikle uzun ve iyice gelişmiş bir kuyruğun sahibidir. Bundan, ağaçların üzerinde dengelerini sağlamak yolunda faydalanırlar. Güney ve Orta Amerika maymunlarının çoğunda kuyruğun, ek olarak sarılma ve kavrama hüneri de vardır. Bundan ötürü de fazladan bir el gibi kullanılır. Eski Dünya maymunlarında bu tip kuyruğa raslamayız.
İlkel ve ileri maymunlarda incelemeye değer başka özellikler de vardır. Hayvanat bahçesinde «babuin» lere ve «mandril» lere baktığınız zaman, kaba etlerindeki kaba ve pürüzlü yamalar derhal dikkatinizi çeker. Bunlar, yıhn bazı mevsimlerinde parlak bir renge bürünürler. Bazı maymunlar sakallıdır. Hepsinin vücudu kıllarla kaplıdır.
Bu yaratıkların çıkardıkları sesler muhteliftir. Meselâ, gorilin gırtlaktan kopan bir kükremesi vardır. Şempanze ise havlamaya benzer boğuk bir ses çıkarır. «Jibon» ile «uluyan maymun» un sesleri o kadar gürdür ki, bir buçuk kilometre, hatta daha uzak mesafeden duyulabilirler. Ekseri maymunlar ıslığımsı ve âdeta ağlamaklı bir ses çıkarırlar.