ESKİ ÇAĞLARDAN BERİ YÜK TAŞIMAKTA KULLANILAN DEVELER

DEVELER ilk bakışta insana, kendini beğenmiş ve gururlu hayvanlar gibi gözükürler. Suratlarında, karşılarındakini hor görüyorlarmış gibi bir mana vardır. Aynı zamanda huysuz, sinirli ve inatçı hissini uyandırırlar. Halbuki görünürde sakin ve ahmak olan bu hayvanlar, herhangi bir kötü muamele karşısında hoşnutsuzluklarım fiilî olarak belirtecek kadar açıkgözdürler. Kuvvetli hafızalı deve uzun zaman kin güderek, intikamını almak için, düşmanının tetikte olmayacağı bir anı kollar. Bu hayvanlar hoşnutsuzluklarını pek tatsız şekilde gösterirler. Birden başlarım çevirerek hoşlanmadıkları adamm suratına  nefretle tükürürler. Akrabaları lama'lar da hoşnutsuzluklarını  vakit  kaybetmeden  belirtmekten geri kalmazlar. Yükleri fazla ağır olunca, gırtlaktan geliyormuş hissini uyandıran sesleriyle homurdanır, bazen de yere yatarak kıpırdamamakta diretirler. Canlarını sıkan sürücünün suratına dikkate değer bir nişancılıkla tükürdükleri de olur. Tükürülen madde, ağız ile burundan patlarcasına fışkıran yan sindirilmiş otların iğrenç bir karışımıdır.
Fakat bu huylan bu hayvanlan tanıtmaya yetmediği gibi, hele bin yıllık uzun bir süre içinde insanlara dokunan muazzam faydalan hakkında hiçbir  fikir vermez.
Bilginler, deve ailesinin beşiğinin, samlacağı üzere Asya'da değil, Kuzey Amerika'da olduğunu söylerler. Tarih, kırk milyon yıl öncesidir. Bir milyon yıl önceki Pleistosen Devri
nin sonunda ise deve ailesi, Güney Amerika'ya ve tarih öncesi devirlerinde var olan bir kıtalar arası köprü   yoluyla   Asya'ya   yayılmışlardı.