DEVE KERVANLARI

Deve bir Arap için mutlak bir ihtiyaçtır.   Binek   hayvanı   olduktan başka, efendisine süt, et ve giyim sağlar. Araplar atlarıyla övünürlerse de bunlar gösteriş içindir. Hiç bir at, günde sekiz, on saat müddetle saatte 5 - 6 kilometre yol alan bir deve  kervamyla  boy  ölçüşemez.
Araplar susuz ovalardaki deve sürülerini bir ay kalmak üzere otlağa götürürler. Sürücüler bu süre içinde develerin sütüyle yaşarlar. İri develerden 200 - 300 kilo yük taşımaları ve günde 40 - 50 kilometre yol yapmaları beklenir.
Ortaasya'nın Kırgız kadınları develeri sabah erken sağarlar. Hayvanlar o kadar boyludur ki, kadınların onları ayakta sağmaları gerekir. Deve sütünün ekşiyip mayalanmasıyla yapılan bir nevi «kımız» adlı içki, bu memleketler halkı tarafından yaz sıcağında çok içilir.
Asya'nın kızgın çöllerini aşan bir deve kervanı insanın görebileceği en tesirli manzalardan biridir. Develer düzgün adımlarla ilerleyen, hiç bir zaman acele etmeyen veya geri kalmayan ve şafaktan karanlıklara kadar durmak bilmeyen güçlü ve dayanıklı hayvanlardır.
Develer asker gibi emre itaat ederlerse de, bazen sırtlarına öte beri yüklenirken itirazlarını homurtularla belli ederler. Arada bir tanesinin
sağa, sola saldırdığı olur. Ortaasyada seyahat eden bir tabiat bilgininin develerinden biri de birdenbire azmış ve üzerindeki bütün eşyayı etrafa saçmakta gecikmemişti. Neticede hayvanı yakalayıp zaptedinceye kadar sürücülerin canı çıkmıştı. Sütten kesilen genç bir devenin bütün gece melemesinden de kimsenin gözüne uyku girmemişti.