Kar Kunduralı Tavşanlar

DEĞİŞKEN TAVŞAN veya KAR KUNDURALI TAVŞAN
(Lepus americanus)

Bu tavşan, her iki ismine de lâyıktır. Yazın kahverengi olan kürkü kışın bembeyaz kesilir. Bu değişme ısıya değil, doğrudan doğruya takvime bağlıdır.
Tavsanın  «kar kunduralı»  lâkabı özellikle yerler karlı iken çok uygun düşer. Çünkü hayvanın ayak-larındaki kıllar kışın kalınlaşıp uzayarak, tavşanın ayağını irileştirir ve yumuşak karların üzerinde yürümesini kolaylaştırır.
Bu tavşan yürüyüp hoplarken uzun parmaklarının arasını kabil olduğu kadar açar. Bu sayede buzun üzerinde dahi kaymadan ilerlemesi kolaylaşır. Özellikle en yumuşak kar, yahut en kaygan buzun üzerinde dahi hiç bir zaman yavaşlamaz.
«Kar kunduralı» veya «değişken tavşan», bütün akrabaları gibi otçuldur ve özlü otlarla, körpe sürgünlerle beslenir. Gündüz saatlerini ekseriya rutubetli ormanlarda geçirir. Yuvası, çalıların ve yüksek otların arasındaki emniyetli bir yerde vücuduyla açtığı bir girintidir. Yuvasından beslendiği yerlere giderken daima belirli yollar izler. Yetişmiş tavşan   2,5   kilo   ağırlığında  ye  45-50 santim uzunluğundadır.

Değişken tavşanlar erken olgunlaşırlar:

Bu tavşanların flört devresi ve kavgaları martın ilk günlerinde başlar. Erkekle dişi çiftleşinceye kadar bazen iki hafta geçer. Baba, otuz altı gün sonra doğan ve sayıları ekseriya altıyı bulan yavrularla ilgilenmez. Bu tavşanlar bir yılda üç ilâ beş kere yavrularlar. Yavrular doğuşta 75er gram ağırlığında ve mevsime uygun düşen sık bir kahverengi kürkle kaplıdırlar. Vücutları kurur kuru-maz yürümeye başlarlar, bir haftalık olunca da annelerinin kontrolun-da karınlarını doyurmaya çıkarlar. Ertesi yıl ise çiftleşmeye hazırdırlar.

Değişken tavşan'ın bollaştığı ve seyreldiği devreler:

Bu bereketli küçük mahluklar en çok sekiz yıl yaşayabilirler, fakat pek azı bu zamanın yarısından fazla hayatta kalabilir. Bazen kuzeyde, Kanada'nın ağaçlık bölgesinin en kuzeyindeki ucu ile Birleşik Amerika'nın güneyi arasındaki yurtlarında bir buçuk kilometre kare başına beş bin baş nispetinde  çoğalırlar.
Değişken tavşan'ın çok bol ve çok seyrek olduğu devreler bulunduğunu gördük. Bolluk zirvesindeyken, en kalabalık tavşan bölgelerinde salgın bir hastalık tavşanları kırar geçirir. Bu arada hayvancıkların on binlercesi ölür. İlkbaharda karlar eriyince, ormanın yüzeyinde atılı sayısız tavsan leşleri, afetin amansızlığını gözler önüne serer.
Fakat bazı tavşanlar her şeye rağmen ölümden kurtulmuş olduklarından, bir zaman sonra yeni bir bolluk devresi başlar. Ve tavşanlar tekrar ürer.