Çıngıraklı yılanların kuyruğunun ucunda yer alan «çıngırak», içice geçmiş boynuzumsu parçalardan meydana gelir. Yavru çıngıraklı yılanın daha doğuşta kuyruğunun ucunda bir şişlik vardır. Yılan ilk defa deri değiştirdiği zaman bu uçtaki kılıf atılamayarak arkaya doğru katlanır. Yılan ikinci defa deri değiştiği vakit, uçtaki katlı kılıfın yanıbaşında ikincisi belirir. Prensip olarak, çıngıraklı yılan doğuşundan itibaren kaç defa deri değiştirdiyse o sayıda çıngırağının bulunması gerekirdi. Fakat dizinin ucundakiler çok kere sürtünme sonucu aşınır. On ikiden fazla parçası olan diziler enderdir. On yedi parça belki de şimdiye kadar rastlanan en uzun dizidir. Bundan uzun diziler çok kere sahipleri tarafından başvurulan bir sahtekârlık mahsulüdür. Kayalık veya çalılık alanlarda yasayan çıngıraklı yılanların çıngırak dizisi, açık alanlarda yaşayanlannkinden çok kere daha kısadır. Çıngırak dizisinin parçalan birbirine eklendikçe yılanın büyümesiyle orantılı olarak genişler. Bundan dolayı dizi ucuna doğru incelir. Çıngıraklı yılan hayatının ilk yılında sık deri değiştirdiği için, 3-6 yeni çıngırak edinebilir. Fakat iki buçuk yaşına gelince daha seyrek olarak deri değiştirir. Sonuç olarak da bundan sonra kuyruğuna hepsi eşit büyüklükte olmak üzere daha az sayıda çıngırak eklenecektir. Çıngırağın, ne işe yaradığı bugüne kadar keşfedilememiştir. Çıngıraklı yılanlar avlarına saldıracakları zaman hiç ses çıkarmadıklarına göre daha çok aynı türden yılanları çağırmaya, ya da karşı cinsle anlaşmaya yaradığı sanılmaktadır Çıkan ses de çıngıraktan ziyade, bir tencereden kaçan buharın ıslığına, yada bir tavada yanan yağın cızırtısına benzetilmiştir.
