Ceylan nerede yaşar:

 Ceylanın yurdu eski Dünya'nın en sıcak ve en kurak bölgeleridir. Kızgın çöllerin, ağaçsız ovaların ve kumluk arazilerin hayvanıdır. Buralarda kilometre ler boyunca su bulunmaması ve yaz ortası güneşinin korkunç sıcağına karşı bir tek gölgelik yer olmaması, bu açıklık âşığım zerrece rahatsız etmemektedir.

Çita'dan daha hızlıdır:

Çita koşuda ceylana yetişebilecek tek memelidir. Fakat çita koştukça yorulup yavaşlayacağına göre, ceylana yetişse yetişse koşunun ilk dakikalarında yetişebilir.
Araplar hızlı uçan kuşlardan doğam, ceylanın üzerine inip başına sert bir darbe indirmeye alıştırırlar. Ceylan bu suretle sersemleyeceğinden, cins atların üzerindeki Araplar hayvana yetişmek fırsatım bulurlar. Asya'da yerliler ceylanı köpeklerle de avlarlar, ama pek az köpek yetişkin bir ceylanın hızıyla boy ölçüşebilir. Bazen özel olarak terbiye edilmiş doğanlarla tazılara, ceylan avında işbirliği yapmak öğretilir.

Ceylanlar neye benzer:

Güney Asya ile Kuzey Afrika'da ceylanların altmış kadar çeşidine rastlıyoruz. Taşlık ovaların ve çöllerin bu hayvanlarının çoğu ufak sayılır. Omuz hizasındaki boyları 60 - 90 santimi geçmez. Çoğunun arkaya ve yukarıya doğru kıvrılan rebap biçimli ve halkalı boynuzları vardır. Bu boynuzlar erkeklerde daha iridir, bazı türlerin dişilerinde ise hiç boynuz yoktur.
Ceylanın postu sarıya kaçan bir kahverengidir. Bu renk ona çöllük bölgelerde kamuflaj vazifesi görür. Ceylanların birçoğunun ayrıca yüzlerinde ve böğürlerinde siyah ve beyaz şeritleri vardır. Afrika'da avlanmaya alışmamış avcılar, ceylan sürülerini iyice yaklaşmadan fark edemezler.

«Ceylan çocuklar»:

Dört ayaklı manevî analar tarafından kaçırılıp büyütülmüş çocuklar hakkında bir sürü garip hikâye anlatılır. Bunların en ilginçlerinden biri, bir «ceylan oğlana» ait olup gazetelerle dergilere uzun zaman konu olmuştur. 1964 yılı eylülünde gazeteler, «İki saat süresince otomobille kovalanan bir ceylan çocuğa» ait haberi iri puntolarla vermişlerdi. Gazeteler tarafından anlatıldığına göre, Suriye steplerinde gezen avcılar bir ceylan sürüsüyle birlikte koşan bir erkek çocuğa rastlamışlardı. Haberin altında, sıhhati yerinde gözüken 14 yaşlarında kadar bir çıplak yerli çocuğunun resmi de veriliyordu.
Sonunda «ceylan çocuğu» yakalayan Ürdün'lü kabilenin reisi şunları söylemiştir: Çölde otomobille ceylan avladığımız sırada, bu zarif hayvanların arasında bir insan görür gibi oldum. Bunun üzerine arkadaşlarıma ateşi kesmelerini emrettim ve kovalamacaya giriştik. Otomobilli olmamıza rağmen, çocuğa ancak iki saatte yetişebildik ve sonunda, bitkinlikten yere yığılması üzerine onu yakaladık.
«Bir bağdat hastanesinde çocuğu muayene eden doktor, onun, ceylan gibi hareket ettiğini, yediğini ve bağırdığını, fakat anası tarafından terk edildikten sonra, ceylanlar tarafından büyütülen bir insan olduğuna kesin surette şüphe olmadığını söyledi.»
Bu olay aydmlatılamayan sırlardan biri olarak tarihe geçecekken, sıkı bir kovuşturma, oğlanın, o yakınlarda oturan bir Bedevî ailesinin zekâca geri çocuğu olduğunu ortaya koydu.
Sonraları ÜrdüınMe, Irakla, Suriye'de ve Lübnan'da başka ceylan çocuklara da rastlandı. Fakat bunların ceylanlar tarafından büyütüldüklerine dair elde bir delil olmamasına rağmen, birçok kimseler, söylentilerin doğruluğuna inanç getirdiler.