BIYIKLI  BALIK
(Barbus barbus)

«Bıyıklı balık», kalabalık «Barbus» grubunun Avrupa'da Alplerin kuzeyinde rastlanan tek üyesidir. Ailenin yüzlerce türünün çoğunluğu Afrika'yla Tropikal Asya'nın ve Doğu Hint adalarının yerlisidir. balık Orta ile Güney Avrupa memleketlerinde ayrıca Doğu İngiltere'nin bazı nehirlerinde bulunur.
Bıyıklı balık'ın vücudu oldukça uzundur. Hilâl biçimli ve kalın dudaklı ağzı burnunun alt yüzünde yer alır. Bir çifti burnunun üzerinde, öbür çifti ise ağzının köşelerinde olmak üzere iki çift bıyığı vardır, Bıyıklıbalık, genellikle dibi kazıyarak bulduğu hayvansal ve bitkisel maddelerle beslenir. Bıyıkları bu arada ona tad alma ve.dokunma organı vazifesi görür.

Bıyıklı balık, mayıs ve haziran aylarında sudan ağır olan yumurtalarını çakıllı su diplerine döker. Bu balığın yumurtaları az çok zehirli sayıldıklarından, yakalanan bir dişinin içinden derhal çıkarılmaları doğru olur.
Bıyıklı balık «Barbus» grubunun orta irilikteki üyelerindendir. Yakın akrabası «sisli balık» (Barbus meridionalis) da komşu bölgelerdeki nehirlerde yaşar. Bu siyah lekeli tür 30 santim  uzunluğundadır.
Sıcak bölgelere öz «Barbus» grubu üyelerinin bazıları, ağzın etrafındaki bıyıklardan yoksundurlar. «Barbus deserti», Büyük Sahra'nın, bir zamanlar zengin akarsular tarafından sulanan fakat bugün kaynaklar tarafından beslenen birkaç gölcükten başka suyu bulunmayan bölgelerinde yaşar. Tanganyika gölündeki «M' birikisi» (Barbus tropidolepis) alabalıklar gibi davranarak yumurta dökümü mevsiminde nehirlerin yukarı boylarına seyahat eder. Fırat nehrinde yaşayan «Barbus euphrati» ile Hindistan'ın bol sulu nehirlerinin «Mana seer» i (Barbus mosal) 100-150 santimlik uzunluklarıyle grubun devlerindendir.
«Barbus» grubunun, ağzın kafanın alt yüzünde bulunması özelliğine Afrika ile Güney Asya'nın başka bazı sazangillerinde de rastgelinir. «Labeo» ların adamakıllı gelişmiş dudaklarının iç yüzünde boynuz maddesinden bıçak gibi organ bulunur. Bu balıklar besinleri olan bitkileri bununla keserler. «Varicorhinus» grubunda doğru dürüst dudak yoksa da, alt çenenin kenarında aynı bıçak gibi tertip göze çarpar. «Discognathus» grubunda çenenin altında vücut bulmuş yapışkan bir yüzey, bu balıkların geçici olarak taslara yapışmasına imkân verir. Hızlı akımlı Hindistan nehirlerinin «garraları» nda da benzer bir organ yardır. Bu balıklar bunun sayesinde çağlayanların altındaki dikey yüzeylere dahi tırmanabilirler.