Avcı Karıncalar:

Beslenmek için en ilkel usule dönüp avlanan karıncalar vardır. Bunların en önemlileri, macera romanlarında sık sık bahsi geçen Amerikan tropikal enlemlerinin «Eciton» ve Afrika tropikal enlemlerinin «Dorylus» gruplarıdır. Avcı karıncalar yuva bina etmezler, yürüyüş halinde değilken açık karargâhlar kurarlar. Yürüyüşe geçtikleri vakit, sık ormanda uzun diziler halinde ilerler ve sağa, sola gözcüler gönderirler.   Bu  karıncalar,   geçtikleri bölgeleri böcekten temizlediklerine göre, zararlıdan gok, faydalı olsalar gerektir. Ot kulübelerde yaşayan yerliler, avcı karıncalar'ın görünmesini sabırsızlıkla beklerler. Bu zaman kendileri emin bir yere çekilir, bu karıncalartn evlerini basmasına müsaade eder, karıncalar geçip gittikten sonra oradaki hamam böceği, sinek, örümcek ve böceklerin temizlenmiş olacağını bilirler.
Avcı karıncaların, yararlı oldukları için veya her hangi başka sebepten kaçmayan kuşlara, memelilere ve insanlara da  saldıracakları muhakkaktır. Bir kâşif, Ekvator Afrikası' nın Magnan karıncalarının (Anomma) 400 kiloluk bir yaban mandası' nı  10  saatin  içinde  iskelet  haline getirebildiklerini anlatmıştır. Tonga ülkesinde kafes içindeki bir leopar da bir gecenin içinde kemikten ibaret kalmıştı. Eskiden Afrika yerlileri, harp esirlerini eli, kolu bağlı olarak bu Magnan kanncaları'na teslim ederlerdi.