ADİ SAKSAĞAN
(Pica pica)

Bu saksağan 45-48 santim uzurilu-ğundaysa da, bunun 26 santimi kuyruktur. Kafası, boynu, sırtı göğsünün üst kısmı pırıl pırıl bir koyu siyah, kafası ile sırtı yeşilimsi parıltılı, omuzlanyle vücudunun alt kısımları beyaz, koyu madenî yeşil renkteki kuyruğunun ucu parlak siyahtır.
Adi saksağan bütün Avrupa'da ve İran ile Hazar denizi bölgesine kadar Ön Asya'da yaygındır. Sibirya ile Alaska üzerinden Kuzey Amerika'ya da girmiş ve özellikle kıtanın kurak batı bölgelerinde yaygın bir hal almıştır. Asıl rağbet ettiği yerler orman kıyıları ve ağaçlıklı bahçelerse de, insanların yakınma da yerleşir. Kutsal bir kuş sayıldığı İskandinavya'da, yuvasını, evlerin, sırf onun için çıkıntılı yapılan saçaklarına bina  eder.

Yürüyüşü kara karga'nınki gibi ise de, uzun kuyruğunu havaya dikip iki yana sallamasıyle daha iri akrabalarından ayrılır. Bu uzun kuyruk sebebiyle, uçarken de kara kargadan daha fazla kanat çırpmak zorundadır. Zekâ itibariyle kara kargadan geri değildir. Tehlikeli ve tehlikesiz insanlarla hayvanları ayırt etmeyi pek çabuk öğrenir. Ailesinin bütün üyeleri gibi arkadaş canlısıdır. İlkbahardaki üreme mevsiminden önce ve o sıralarda devamlı bağırdığı için gevezeliğiyle ün salmıştır. Yuvası, yüksek ağaçların üzerinde ve kuşun kendini eok emniyette bildiği köşelerde alçak çalıların arasındadır. 6-8 yumurtası yeşilimsi veya beyazımsı zemin üzerinde kahvemsi noktalıdır. Yavruyken yuvalarından alınan saksağanlar çabuk evcilleşirler, Avrupa'nın bazı bölgelerinde köylüler arasında yaygın bir inanışa göre, mart aymda öldürülüp ahır kapısına asılan bir saksağan, sığırları sineklerden ve hastalıklardan korur, hıristiyanlığm kutsal on iki gecesinde vurulup yakılan ve dövülerek toz haline getirilen saksağan ise sara illetini iyi edermiş.